قرآن على - کورانی عاملی، علی - الصفحة ٦٠
بخوانند ؛ حتى به قيمت خطاكار شمردن پيامبر ( ٦ ) ! بنابراين گفتند دو سورهى خلع و حفد توسط جبرئيل به پيامبر ( ٦ ) آموخته شد ، تا خطاى لعن كفار را جبران كند ! !
اين احاديث جعلى را مىتوان به اين ترتيب در منابع اهل سنت يافت :
الف - احاديثى جعل كردند كه پيامبر ( ٦ ) اعتراف كرده است ، در لعن افراد ، اشتباه كرده است ؛ چون انسان جايز الخطاست ! به تعبير اين روايات ، پيامبر ( ٦ ) از خدا خواست كه به جبران آن ، لعنش را در حق ملعونين مايهى قرب و پاداش و رحمت و عافيت و كفاره اى برايشان در روز قيامت قرار دهد كه آنان از خويشان منند و من خيرخواه آنها هستم !
در صحيح بخارى ( ٧ / ١٥٧ ) به نقل از پيامبر ( ٦ ) آمده است كه : « خدايا هر مؤمنى كه او را سبّ و لعن كردم ، اين لعن و دشنام را در روز قيامت برايش وسيلهى قرب و نزديكى به خودت قرار ده . »
مسلم ( ٨ / ٢٦ ) روايت را از زبان پيامبر ( ٦ ) اين گونه نقل مىكند : « خداوندا ! محمد بشرى است كه مانند ديگر مردم خشمگين مىشود ، درحالى كه من با تو پيمانى دارم ، كه هرگز از آن تخلّف نخواهى كرد ؛ پس هر مؤمنى كه آزارش دادم و به او دشنام داده و يا بر او تازيانه زدم ، اين - آزار و دشنام - ها را در روز قيامت ، كفارهى گناهان او و وسيلهى قرب و نزديكى اش به خودت قرار ده . » مسلم هفت روايت ديگر نيز به همين مضمون ، نقل مىكند . ( ٢ / ٣٩٠ و ٤٨٨ و ٤٩٦ و ٣ / ٣٨٤ و ٥ / ٤٣٧ و ٤٣٩ و ٦ / ٤٥ و دارمي : ٢ / ٣١٤ ؛ بيهقي : ٧ / ٦٠ و . . . )